Parafia pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna Życie parafii Grupy Koło różańcowe Krótka historia powstania różańca

Krótka historia powstania różańca

Email Drukuj PDF


Zdrowaś Maryjo, najważniejsza modlit­wa w różańcu, wyrosła z Ewangelii. Złożyły sie na nią słowa anioła Gabriela: "Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą" (Łk 1,28) i słowa Św. Elżbiety: "Błogosławione jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona" (Łk 1,42).

We wczes­nym chrześcijaństwie często ją powtarzano. W XIII w. dodano imię Jezus, z którym Maryja związana była ściśle jako Matka. Na przełomie XV/XVI w. dołączono prośbę: "Święta Maryjo, Matko Boża... Do wielo­krotnego powtarzania Ojcze nasz i Zdrowaś, w ciągu średniowiecza dołączano rozważa­nie tajemnic z życia Jezusa i Maryi.

W XIV w. synody dodały Wierzę w Boga. Te trzy modlitwy traktowano jako formułę wiary, podstawowy katechizm. Długi i złożony proces kształtowania się modlitwy różańco­wej, otrzymał swój dzisiejszy kształt na po­czątku XV w. w klasztorze kartuzów w Trewirze. Tam w każdym Zdrowaś po Jezus do­łączano zdanie zawierające tajemnicę z ży­cia Jezusa i Maryi. Podzielono też różaniec na dziesiątki, złożone z Ojcze nasz i 10 Zdrowaś z tajemnicami. Liczba tajemnic, opartych na Piśmie św. doszła do 150.

Pod koniec XIV w. dominikanie zredukowali ilość rozważanych tajemnic do 15, dzieląc je na 3 części: radosną, bolesną i chwalebną. W XVI w. różaniec poprzedzono wyzna­niem wiary i po każdej dziesiątce dodano Chwała Ojcu. Po wyznaniu wiary dodano Ojcze nasz oraz 3 Zdrowaś na uproszenie cnót Boskich: wiary, nadziei i miłości. W tej formie różaniec zatwierdził pap. św. Pius V.

Stowarzyszenie Żywego Różańca założyła Paulina M. Jaricot w 1826 r. w Lyo­nie. Składa się ono z 15-osobowych grup, zwanych różami. Na czele stoi zelator. Każ­dy członek Róży odmawia codziennie jedną dziesiątkę różańca, co łącznie daje cały różaniec.

Żywy Różaniec zatwierdził Grze­gorz XVI w 1832 r. Opiekę nad nim Pius IX w 1877 r. powierzył przełożonemu general­nemu dominikanów. Celem Żywego Różań­ca jest propagowanie kultu Jezusa i Maryi, umacnianie wiary, leczenie nędzy moralnej, walka z szatanem, szerzenie pokoju, naby­wanie cnót chrześcijańskich.

Zmieniony: środa, 16 września 2009 09:56  

Krótka modlitwa

Ja wierzę, Panie, i czuję, że Twoje słowo przychodzi w pojękiwaniu wiatru i w lamencie samotnej duszy. Słyszę Cię też, jak mówisz w kwiecie krokusa: przybliża się powoli pora lata. Cały świat jest Ewangelią dla tego, kto może zrozumieć, cały świat jest niebem, niebem jednego dnia.

Statystyki serwisu

Odwiedzin ogółem:
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj:362
mod_vvisit_counterWczoraj:560
mod_vvisit_counterTen tydzień:3306
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień:4273
mod_vvisit_counterTen miesiąc:11199
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc:22194

Gości on-line: 14
Twoje IP: 54.225.57.89
,
Dziś jest: 18 Lis 2017

Nasz sponsor

Serwis naszej parafii działa na serwerach firmy Online
onlinesc.net


Główna Życie parafii Grupy Koło różańcowe Krótka historia powstania różańca