Parafia pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna e-Ambona Katecheza w szkole o dualnej naturze człowieka

o dualnej naturze człowieka

Email Drukuj PDF

„- wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.”

(Rdz 2, 7)

 

 

 

Dualna natura człowieka, określona już w zapisie biblijnym, stała się ważnym i właściwie najważniejszym dla osoby wierzącej punktem odniesienia w rozważaniach odnośnie istoty człowieka. Moje refleksje na ten temat rozpoczęłam więc od przytoczenia fragmentu drugiego opisu stworzenia człowieka, w którym wyraźnie zaznacza się dualizm ludzkiej natury, polegający na nierozerwalnym połączeniu duszy i ciała.

Człowiek jako Boskie stworzenie jest bardzo podobny do innych        istot-dzieł Boga, gdyż ma w sobie „proch ziemi”, czyli część materialną, ziemską i jednocześnie dominuje nad nimi ze względu na posiadanie duszy – pierwiastka Boskiego – która umożliwia kontakt z Bogiem. W duszy mieszczą się również wszystkie pragnienia człowieka o wyższych, duchowych przeżyciach, o poznaniu natury Boga i to w niej decyduje się pośmiertny los człowieka: zbawienie lub potępienie. Ciało natomiast wiąże się z tym wszystkim, z czym spotykamy się w naszym codziennym życiu. Dlatego też ciało jest nieco bliższe zwykłemu człowiekowi niż dusza ze względu na swoją widzialność i namacalność. Człowiek niedoskonały, o słabej wierze, wątpiący musi zobaczyć i dotknąć, żeby uwierzyć. Istnienie duszy polega zaś na uwierzeniu po prostu, bez naukowych dowodów. Poza tym nie wszyscy ludzie pogłębiają swoją duchowość, pragną duchowych doświadczeń, gdyż bardziej zajmują ich ziemskie sprawy. Dusza jednak wydaje się być wyższa od ciała ze swoją niewinnością i czystością, przeciwstawiającą się ciału, które łatwo popada w sidła grzechu i zła. Ponadto po śmierci człowieka to dusza ma prawo do przetrwania i szansę na zbawienie.

Czy jest więc możliwa harmonia między tymi właściwie sprzecznymi ideami? Biblia mówi, że tak, bo tylko dopełniające się współistnienie duszy i ciała stanowi o istnieniu człowieka. Ja również odpowiadam twierdząco na to pytanie, ale uważam też, że pogodzenie duszy i ciała to wyczyn ekstremalny, wymagający olbrzymiej wiary, siły oraz determinacji. Dusza wymaga bowiem od nas postępowania zgodnie z zasadami, jakie wyznaczył nam Bóg w Dekalogu po to, abyśmy żyli godnie i dobrze, a następnie otrzymali nagrodę w niebie. Ciało ze swoją skłonnością do grzechu niejako nam to uniemożliwia. Pokonanie więc ziemskich pokus, związanych z ciałem wydaje mi się ogromnym wyzwaniem, z którym jednak każdy człowiek powinien się zmierzyć. Jego dualna natura polega bowiem nie na toczeniu walki pomiędzy duszą i ciałem, lecz na dążeniu do pogodzenia tych idei, co można osiągnąć poprzez przezwyciężenie słabości, zmierzenie się ze złem oraz wytrwałe budowanie własnej duchowości. Nie mam jednak wątpliwości, że człowiek bez pomocy Boga, rozmowy z Nim i wiary w Jego istnienie nie poradzi sobie ze swoją naturą. Jeśli wybierze w życiu samodzielną drogę, stanie się rozdarty i zdominuje go grzech.

 

Krótka modlitwa

Albo ten, albo inny, albo nikt, albo Ty. (...) Ty mnie, ja sprawiłem, że czekasz, Ty. (...) W Twojej miłości chcemy rosnąć wokół Ciebie.

Statystyki serwisu

Odwiedzin ogółem:
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj:346
mod_vvisit_counterWczoraj:549
mod_vvisit_counterTen tydzień:1575
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień:4120
mod_vvisit_counterTen miesiąc:12235
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc:17993

Gości on-line: 10
Twoje IP: 54.198.165.74
,
Dziś jest: 20 Wrz 2017

Nasz sponsor

Serwis naszej parafii działa na serwerach firmy Online
onlinesc.net


Główna e-Ambona Katecheza w szkole o dualnej naturze człowieka