Parafia pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr Jak znaleźć źródło prawdziwej radości?

Jak znaleźć źródło prawdziwej radości?

Email Drukuj PDF


altW sercu człowieka tkwi głębokie pragnienie Boga. Człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boga, jest stworzony do radości, a nie do smutku, do życia i nadziei, a nie do śmierci i pesymizmu. Powołaniem człowieka jest wspólnota z Bogiem. Powołanie do wspólnoty z Bogiem, który jest Ojcem pełnym miłości suponuje radość. To powołanie zakłada pewną wizję człowieka                         i Boga.

Nawet, kiedy człowiek oddala się od Boga lub Go odrzuca, to Bóg nie przestaje wychodzić ku człowiekowi, wzbudzając w Jego sercu niczym nie ugaszoną tęsknotę za szczęściem, którym jest On sam[1].


 


W liście apostolskim Dies Domini - O świętowaniu niedzieli Sługa Boży  Jan Paweł II wzywa do odkrywania prawdziwych cech i głębokich korzeni radości, oraz do kształtowania w sobie postawy radości. Wskazuje przy tym na niedzielę, jako dzień najbardziej sprzyjający temu odkrywaniu ze względu na bogactwo wydarzeń zbawczych, które przypomina ten dzień[2]. Ojciec Święty podkreśla, że niedziela w doświadczeniu chrześcijańskim jest przede wszystkim świętem paschalnym, całkowicie opromienionym przez blask chwały Zmartwychwstałego Chrystusa, jest świętowaniem nowego stworzenia[3]. Dla chrześcijan to ,,dzień Pana”, dzień radości i odpoczynku[4]. Ojciec Święty mówi, że radości nie należy mylić z przelotnym doznaniem zaspokojenia pragnień czy przyjemności, którym towarzyszy aspekt przelotności i nietrwałości, a które              w konsekwencji ,,pozostawiają w sercu niedosyt, a czasem gorycz”. Papież wyjaśnia, że ,,radość chrześcijańska to rzeczywistość trwalsza przynosi głębsze ukojenie (...) potrafi przetrzymać ciemną noc cierpienia i w pewnym sensie jest ,,cnotą”, którą należy rozwijać”. Nie istnieje żadna sprzeczność - mówi Papież - między radością chrześcijańską, a prawdziwymi radościami ludzkimi. Radości ludzkie swą pełnię i fundament mają w radości uwielbionego Chrystusa, który jest ,,doskonałym obrazem i objawieniem człowieka wedle zamysłu Bożego”[5]. Odwołując się do adhortacji papieża Pawła VI Gaudete in Domino, Jan Paweł II w liście Dies Domini, wskazuje wszystkim wiernym Eucharystię jako zwieńczenie przymierza miłości między Bogiem i ludem widząc w niej znak i źródło chrześcijańskiej radości[6].


Pełnia radości z Chrystusem Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym


Człowiek po grzechu pierworodnym nie ma w sobie mocy                             do przyjmowania cierpień i trudności jego kondycja jest bardzo osłabiona, dlatego często w obliczu przeciwności traci sens i radość życia[7]. A przecież powołaniem człowieka jest doskonała radość i szczęście z Bogiem. Nie osiąga on jednak tego stanu sam.

To Bóg wychodzi ciągle ze swoją łaską ku ludziom i uzdalnia ich do przyjęcia Swego daru, zapraszając do przyjaźni ze sobą. Wcześniej jednak Bóg stawia człowieka w sytuacji ,,pustyni” (por. Oz 2,16), by tutaj poznał on całą prawdę o sobie i Bogu. Takiej ,,pustyni” w pewnym sensie doświadczyli Izraelici wyprowadzeni z niewoli egipskiej. Ich ,,pustynia” w sensie geograficznym i materialnym nie pozwoliła im jednak w pełni przeżyć ,,pustyni” w sobie. Na Bożą propozycję Przymierza, lud odpowiada jako partner Boga: ,,Wszystko co Bóg powiedział , my uczynimy” (Wj 19,8; 24, 3. 7). Lud ten nie wie jeszcze, dokąd zaprowadzi go, to jego działanie i że wkrótce przerodzi się ono w bałwochwalstwo. Dopiero w sytuacji całkowitego opuszczenia, pustyni „w sobie” ,,dopełniło się Przymierze Boga z ludźmi i akceptacja tego Przymierza przez Człowieka, by każdy człowiek mógł je przyjmować jako dar”. To Przymierze spełnione w Jezusie, Który przeżył sytuację opuszczenia, pustyni stanowi fundament nowej relacji człowieka z Bogiem[8]. Podstawą tej relacji jest bezinteresowny dar Boga dla człowieka, którego wzywa do odpowiedzi. Najwłaściwszą postawą człowieka wobec Bożego obdarowania jest postawa wdzięczności i uwielbienia. Ojciec święty w liście Dies Domini mówi, że to czego Bóg dokonał dla ludzi od stworzenia świata poprzez fakt wyprowadzenia narodu wybranego z niewoli egipskiej, dopełniło się w śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, a ostatecznie objawi się w chwili paruzji[9]. Misterium Paschalne już teraz jest przełomowym momentem w historii zbawienia, jest przejściem z Chrystusem ku wolności. Ojciec święty odwołując się do adhortacji Pawła VI Gaudete in Domino, w liście Dies Domini przypomina, że w każdej Eucharystii ,,(...) sam Chrystus ukrzyżowany i uwielbiony przechodzi pośród swoich uczniów, aby ogarnąć ich odnawiającą mocą zmartwychwstania. Tu na ziemi - pisze Papież jest to zwieńczenie przymierza miłości między Bogiem, a Jego ludem”; jest to także źródło chrześcijańskiej radości, której w pełni doświadczymy w przyszłości[10].

Jan Paweł II na początku listu Dies Domini podkreśla mocno fakt, że zmartwychwstanie Chrystusa to serce wiary chrześcijańskiej, to absolutnie nowy początek, to wydarzenie pełne mocy, które ma siłę przemiany. Uczniowie Jezusa przybici tragedią krzyża, rozczarowani swymi oczekiwaniami względem Pana (por. Łk 24,21), byli zdruzgotani, zrezygnowani pozbawieni nadziei. Dopiero spotkanie za Zmartwychwstałym, przyjęcie mocy Jego Ducha uczyniło ich nowymi ludźmi (por. J 20,22), zdolnymi do odważnego i wiernego świadczenia o Zmartwychwstałym[11]. Fakt zmartwychwstania Chrystusa przenika głęboko życie każdego człowieka, nawet wówczas gdy ten nie zdaje sobie z tego sprawy. Zmartwychwstanie Jezusa jest początkiem nowego życia, dzięki mocy Ducha Świętego i pomaga odkryć piękno przemienionego człowieczeństwa. Życie ludzkie poddane przez sakramenty przemieniającej mocy Zmartwychwstałego jaśnieje nowym blaskiem. Człowiek doświadcza nie tylko trudu współdziałania ze Zmartwychwstałym, ale również radości i wolności. Misterium Paschalne              to nie tylko trud i cierpienie, ale przede wszystkim radość, nadzieja, sens. Św. Atanazy mówił, że ,,Zmartwychwstały Chrystus czyni z życia ludzkiego nieustanne święto”[12]. Misterium Paschalne w życiu chrześcijan jest największym świętem, jest to świętowanie zwycięstwa życia nad śmiercią, jest to udział                  w radości Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego[13]. Dla chrześcijan              to źródło radości paschalnej, która domaga się zaufania Bogu i wiernego oczekiwania spełnienia Bożych obietnic.

Pełnia radości z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym będzie naszym udziałem w wieczności, ale już teraz kosztować możemy smaku tego wiecznego święta. Jan Paweł II w liście Dies Domini pisze, że niedziela jest świętem i darem Boga dla człowieka, by mógł on ,,w pełni rozwijać swoje walory ludzkie i duchowe”. Papież pisze dalej w tymże liście, że w perspektywie wiary ,,niedziela jest prawdziwym ”[14]. U podstaw świętowania chrześcijańskiego stoi odpowiedź człowieka na wcześniejsze Boże obdarowanie. Chrześcijanin żyjąc w postawie wdzięczności i świadomości tego, co otrzymuje od swego Pana i Stwórcy, czyni swoje życie nieustannym świętem. Człowiek przez spotkanie z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym, w niedzielę, w ,,dzień Zmartwychwstałego Pana”, zostaje napełniony prawdziwą radością.

Ojciec święty w liście Dies Domini powołując się na słowa liturgii maronickiej, które emanują głęboką radością wskazuje na niedzielę, jako dzień wielki, wywyższony ponad wszystkie inne dni. W tym dniu niebiosa i ziemia, aniołowie i ludzie doświadczają wielkiej radości. Papież przypomina wszystkim wierzącym, że niedziela jako dzień, w którym wspominamy pierwsze spotkanie   z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym musi być przeniknięta radością, jaka towarzyszyła uczniom, którzy spotkali zmartwychwstałego Pana: ,,Uradowali się uczniowie ujrzawszy Pana” (J 20,20)[15]. Jednak ta radość uczniów poprzedzona była smutkiem, co pokazuje nam, że chrześcijańska radość jest możliwa pomimo trudu i cierpienia; ta radość nie wyklucza smutku, ale potrafi przez pryzmat cierpienia widzieć obiecane szczęście.

Jan Paweł II w liście Dies Domini pisze, że pełnia i fundament prawdziwej radości znajduje się w radości uwielbionego Chrystusa, ,,który jest doskonałym obrazem i objawieniem człowieka wedle zamysłu Bożego”. Papież, nawiązując do słów Pawła VI z adhortacji Gaudete in Domino, zaznacza, że prawdziwa radość chrześcijańska ,,jest udziałem w niezgłębionej radości (...), jaka napełniała Serce Jezusa Chrystusa uwielbionego”[16]. Prawdziwa radość chrześcijańska ma więc swoje źródło w radości Chrystusa Zmartwychwstałego; doświadczenie tej radości staje się udziałem wierzących przez zjednoczenie z Chrystusem                     w wierze, nadziei i miłości.

Z  uwagi na to, że w Chrystusie człowiek może zrozumieć siebie i innych, w Nim też poznaje swoją godność i najgłębsze powołanie[17]. To również                    w Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym, człowiek napełnia się prawdziwą radością, gdyż w Nim jest pełnia życia i prawdziwej radości.

Zmartwychwstały Jezus wzbudza pragnienie prawdziwego życia                       i powstania z martwych w sercach wierzących, co wymaga jednak współdziałania człowieka i jego otwartego serca. Tam, gdzie serce ludzkie odwraca się od egoizmu, przemocy, nienawiści, gdzie zauważa potrzebującego brata, wszędzie tam już dziś zmartwychwstaje Chrystus, a to zmartwychwstanie jest źródłem prawdziwej paschalnej radości[18].

Ojciec święty Jan Paweł II w liście Dies Domini wzywa wiernych                     do podjęcia refleksji na progu trzeciego tysiąclecia, nad historią w świetle Chrystusa, a zarazem zachęca, by z nową gorliwością odkrywać sens i tajemnicę niedzieli, jej cel świętowania i znaczenie dla całego życia chrześcijańskiego                i ludzkiego[19]. Papież mówi, że zrozumienie sensu niedzieli pozwoli wiernym na nowo odkryć wartość całego chrześcijańskiego życia. Niedziela jako ,,dzień Zmartwychwstałego Pana”, jest w szczególny sposób dniem radości, a nawet więcej pisze, Papież, jest ,,dniem sprzyjającym kształtowaniu w sobie postawy radości”. Jan Paweł II pisze, że tą radością ma być przeniknięte całe chrześcijańskie życie, a nie tylko jeden dzień tygodnia[20]. Pełnia jednak chrześcijańskiej radości z Chrystusem ukrzyżowanym i zmartwychwstałym urzeczywistni się w liturgii nieba.



[1] Por. KKK 27, 30. Powołanie człowieka do wspólnoty z Bogiem, zostało również zaakcentowane przez Sobór Watykański II, gdy mówi: ,,Osobliwą rację godności ludzkiej stanowi powołanie człowieka do uczestnictwa w życiu Boga. Człowiek już od swego początku zapraszany jest do rozmowy z Bogiem: Istnieje bowiem tylko dlatego, że Bóg stworzył go z miłości i wciąż z miłości zachowuje, a żyje w pełni wedle prawdy, gdy dobrowolnie uznaje ową miłość i powierza się swemu Stwórcy” KDK 19.

[2] Por. DD 57.

[3] Por. DD 8.

[4] Por. DD  64.

[5] Por. DD 57–58.

[6] Por. DD 105.

[7] Por. S. Bońkowski, O radości chrześcijańskiej, Miesięcznik Pasterski Płocki 2 (1978), s. 69.

[8] Por. Z. Kiernikowski, Eucharystia i  jedność, dz. cyt., s. 192-195.

[9] Por. DD 18.

[10] Por. DD 58

[11] Por. DD 1-2;  por. Także: L. Scheffczyk, Zmartwychwstanie Jezusa fundamentalna prawda wiary, ,,Communio” 2 (1985), s. 13-15.

[12] Cyt. za: W. Hryniewicz, Nasza Pascha z Chrystusem. Zarys chrześcijańskiej teologii paschalnej, t. 2, Lublin 1987, s. 376.

[13] Por. W. Hryniewicz, tamże, s. 375- 376.

[14] DD 58.

[15] Por. DD 55-56.

[16] DD 58.

[17] Por. Jan Paweł II na ziemi Polskiej, dz. cyt., s.30.

[18] Jan Paweł II, O przeżywaniu wielkanocy, dz. cyt., s. 62-63.

[19] Por. DD 3.

[20] Por. DD 57.

Zmieniony: poniedziałek, 25 kwietnia 2011 14:34  

Krótka modlitwa

Opuszcza mnie odwaga, serce pustoszeje. Zlituj się, Panie, nad chrześcijaninem, który wątpi, zlituj się nad niewierzącym, który chciałby wierzyć! Zlituj się nad skrępowanym więzami życia, osamotnionym w nocy, której firmamentu nie rozjaśniają już światła antycznej nadziei.

Statystyki serwisu

Odwiedzin ogółem:
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj:359
mod_vvisit_counterWczoraj:560
mod_vvisit_counterTen tydzień:3303
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień:4273
mod_vvisit_counterTen miesiąc:11196
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc:22194

Gości on-line: 13
Twoje IP: 54.225.57.89
,
Dziś jest: 18 Lis 2017

Nasz sponsor

Serwis naszej parafii działa na serwerach firmy Online
onlinesc.net


Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr Jak znaleźć źródło prawdziwej radości?