Parafia pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI

PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI

Email Drukuj PDF

Patronem Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci (PDMD) jest Dzieciątko Jezus. Pan Jezus w Ewangelii ukazuje dziecko jako wzór dla tych, którzy są na drodze do Królestwa Bożego. "Niebo - pisze Jan Paweł II w Liście do dzieci - jest dla tych, którzy są prości jak dzieci, tak pełni zawierzenia jak one, tak pełni dobroci i czyści. Tylko tacy mogą odnaleźć w Bogu swojego Ojca i stać się za sprawą Jezusa również dziećmi Bożymi" .

Początki dzieła sięgają Francji i roku 1843. Francuski biskup Karol de Forbin-Janson, od lat otrzymuje wiele alarmujących listów od misjonarzy z Chin opisujących tragiczną sytuację dzieci . Biskup bardzo przejęty losem umierających z głodu chińskich dzieci, postanawia im pomóc. Ponieważ wie , że sam niewiele może zdziałać , prosi o pomoc bogatych i wpływowych mieszkańców Paryża . Niestety ci odmawiają mu pomocy, dlatego biskup prosi o pomoc dzieci. I to właśnie one podejmują wezwanie księdza biskupa: ratujcie dzieci umierające na ulicach Chin! Pomóżcie misjonarzom! Gorliwy francuski Biskup mobilizuje niezwykłą armię , powstaje dzieło małe i pokorne... które szybko staje się "potężne" i zadziwia świat.

I tak urzeczywistniła się jego idea, że dzieci pomagają dzieciom misji. Powołana wtedy organizacja otrzymuje nazwę Stowarzyszenie Świętego Dziecięctwa( zwane później Dziełem Dziecięctwa Misyjnego , a dziś Papieskim Dziełem Misyjnym Dzieci). Na prośbę biskupa Karola dzieci zaczęły odmawiać każdego dnia jedno „Zdrowaś Maryjo” w intencji swoich chińskich rówieśników, a raz w miesiącu składały dla nich jedną monetę (równowartość bułki). W krótkim czasie ta pomoc misjom objęła niemal wszystkie diecezje francuskie i rozprzestrzeniła się w Belgii, Austrii i Niemczech a wkrótce także w innych krajach. Do Polski dociera w 1858 roku

Dzięki dziecięcej pomocy w Chinach dokonały się pierwsze „cuda miłości”. Pierwsze chińskie dzieci, którym mali misjonarze uratowali życie, zostały nauczycielami, lekarzami i kapłanami. Wśród nich jest męczennik Paweł Tchen i pierwszy arcybiskup Pekinu kard. Tien Kenshin.

Mali misjonarze, okazując solidarność z cierpiącymi dziećmi świata, wzrastają w wierze i miłości, kroczą małą drogą św. Tereski z Lisieux, patronki misji, która w wieku 7 lat (12 maja 1882 r.) przystąpiła do Dzieła Misyjnego Dzieci.

Wieść o małych apostołach miłości szybko dotarła do Stolicy Apostolskiej. Kolejni papieże błogosławili Dziełu. Aż wreszcie w 1922r. papież Pius XI uczynił je „papieskim”, czyli swoją prawą ręką w niesieniu pomocy dzieciom w krajach misyjnych.

Papież Jan Paweł II o PDMD napisał : "...Czyż nie jest to prawdziwy cud miłości Bożej, rozległy i cichy, pozostawiający ślad w świecie?..."

Członkowie PDMD stają się małymi misjonarzami Jezusa nie tylko w swoim środowisku, ale również "aż po krańce świata". Podejmują współodpowiedzialność za zbawienie swoich małych sióstr i braci, modlitwą przekraczając granice państw i kontynentów.

W Polsce działalność Dzieła została przerwana przez wybuch drugiej wojny światowej, a później w wyniku likwidacji w 1949 r. przez władze komunistyczne wszystkich organizacji i stowarzyszeń katolickich. Ponownie rozpoczęło swoją działalność w latach siedemdziesiątych dzięki zaangażowaniu ks. bpa Jana Wosińskiego, pierwszego po wojnie dyrektora krajowego Papieskich Dzieł Misyjnych. W drugiej kadencji, od 1975 r., Ksiądz Biskup pełnił też funkcję dyrektora Dzieła Dziecięctwa Misyjnego. W 1981 r. pojawiła się wkładka do "Papieskich Intencji Misyjnych" zatytułowana "Dzieci - dzieciom misji", a od 1983 r. wydawane jest osobne czasopismo dla dzieci - "Świat Misyjny".

Od lat dziewięćdziesiątych PDMD wyraźnie rozkwita. W dniach 26-28 VI 1995 ma miejsce I Krajowy Kongres Misyjny Dzieci , od tego czasu mali misjonarze już sześciokrotnie spotykali się na swoim wielkim święcie u stóp Jasnej Góry.


 

Krótka modlitwa

Mój Boże, przychodzę do Ciebie ze wszystkimi moimi nieszczęściami, które pokryty ranami moje ciało i ze wszystkimi moimi grzechami, które swoim ciężarem przygniatają mi duszę... Panie, jeśli masz mi pomóc, na co czekasz? Sam sobie nie poradzę. Jestem zbyt słaby. Czas, abyś przyszedł. Nie pozwól, aby Zły zajął Twoje miejsce w moim sercu. Nie pozwól się stąd usunąć, Panie! Jeśli mnie opuścisz, on wejdzie na Twoje miejsce. Nie dopuść, by mnie pochłonął. Nie jest mi zbyt bliski, zapewniam Cię. Pamiętaj, że ja mogłem Cię kochać.

Statystyki serwisu

Odwiedzin ogółem:
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj:101
mod_vvisit_counterWczoraj:609
mod_vvisit_counterTen tydzień:2906
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień:4408
mod_vvisit_counterTen miesiąc:15417
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc:21257

Gości on-line: 10
Twoje IP: 54.167.216.239
,
Dziś jest: 25 Maj 2018

Nasz sponsor

Serwis naszej parafii działa na serwerach firmy Online
onlinesc.net


Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI