Parafia pw. Św. Bartłomieja Apostoła w Szczekocinach

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI

PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI

Email Drukuj PDF

Patronem Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci (PDMD) jest Dzieciątko Jezus. Pan Jezus w Ewangelii ukazuje dziecko jako wzór dla tych, którzy są na drodze do Królestwa Bożego. "Niebo - pisze Jan Paweł II w Liście do dzieci - jest dla tych, którzy są prości jak dzieci, tak pełni zawierzenia jak one, tak pełni dobroci i czyści. Tylko tacy mogą odnaleźć w Bogu swojego Ojca i stać się za sprawą Jezusa również dziećmi Bożymi" .

Początki dzieła sięgają Francji i roku 1843. Francuski biskup Karol de Forbin-Janson, od lat otrzymuje wiele alarmujących listów od misjonarzy z Chin opisujących tragiczną sytuację dzieci . Biskup bardzo przejęty losem umierających z głodu chińskich dzieci, postanawia im pomóc. Ponieważ wie , że sam niewiele może zdziałać , prosi o pomoc bogatych i wpływowych mieszkańców Paryża . Niestety ci odmawiają mu pomocy, dlatego biskup prosi o pomoc dzieci. I to właśnie one podejmują wezwanie księdza biskupa: ratujcie dzieci umierające na ulicach Chin! Pomóżcie misjonarzom! Gorliwy francuski Biskup mobilizuje niezwykłą armię , powstaje dzieło małe i pokorne... które szybko staje się "potężne" i zadziwia świat.

I tak urzeczywistniła się jego idea, że dzieci pomagają dzieciom misji. Powołana wtedy organizacja otrzymuje nazwę Stowarzyszenie Świętego Dziecięctwa( zwane później Dziełem Dziecięctwa Misyjnego , a dziś Papieskim Dziełem Misyjnym Dzieci). Na prośbę biskupa Karola dzieci zaczęły odmawiać każdego dnia jedno „Zdrowaś Maryjo” w intencji swoich chińskich rówieśników, a raz w miesiącu składały dla nich jedną monetę (równowartość bułki). W krótkim czasie ta pomoc misjom objęła niemal wszystkie diecezje francuskie i rozprzestrzeniła się w Belgii, Austrii i Niemczech a wkrótce także w innych krajach. Do Polski dociera w 1858 roku

Dzięki dziecięcej pomocy w Chinach dokonały się pierwsze „cuda miłości”. Pierwsze chińskie dzieci, którym mali misjonarze uratowali życie, zostały nauczycielami, lekarzami i kapłanami. Wśród nich jest męczennik Paweł Tchen i pierwszy arcybiskup Pekinu kard. Tien Kenshin.

Mali misjonarze, okazując solidarność z cierpiącymi dziećmi świata, wzrastają w wierze i miłości, kroczą małą drogą św. Tereski z Lisieux, patronki misji, która w wieku 7 lat (12 maja 1882 r.) przystąpiła do Dzieła Misyjnego Dzieci.

Wieść o małych apostołach miłości szybko dotarła do Stolicy Apostolskiej. Kolejni papieże błogosławili Dziełu. Aż wreszcie w 1922r. papież Pius XI uczynił je „papieskim”, czyli swoją prawą ręką w niesieniu pomocy dzieciom w krajach misyjnych.

Papież Jan Paweł II o PDMD napisał : "...Czyż nie jest to prawdziwy cud miłości Bożej, rozległy i cichy, pozostawiający ślad w świecie?..."

Członkowie PDMD stają się małymi misjonarzami Jezusa nie tylko w swoim środowisku, ale również "aż po krańce świata". Podejmują współodpowiedzialność za zbawienie swoich małych sióstr i braci, modlitwą przekraczając granice państw i kontynentów.

W Polsce działalność Dzieła została przerwana przez wybuch drugiej wojny światowej, a później w wyniku likwidacji w 1949 r. przez władze komunistyczne wszystkich organizacji i stowarzyszeń katolickich. Ponownie rozpoczęło swoją działalność w latach siedemdziesiątych dzięki zaangażowaniu ks. bpa Jana Wosińskiego, pierwszego po wojnie dyrektora krajowego Papieskich Dzieł Misyjnych. W drugiej kadencji, od 1975 r., Ksiądz Biskup pełnił też funkcję dyrektora Dzieła Dziecięctwa Misyjnego. W 1981 r. pojawiła się wkładka do "Papieskich Intencji Misyjnych" zatytułowana "Dzieci - dzieciom misji", a od 1983 r. wydawane jest osobne czasopismo dla dzieci - "Świat Misyjny".

Od lat dziewięćdziesiątych PDMD wyraźnie rozkwita. W dniach 26-28 VI 1995 ma miejsce I Krajowy Kongres Misyjny Dzieci , od tego czasu mali misjonarze już sześciokrotnie spotykali się na swoim wielkim święcie u stóp Jasnej Góry.


 

Krótka modlitwa

Boże mój, jestem błyskiem Twojego uśmiechu, kwiatem w ogrodzie, spalonym przez błękit pogodnego nieba. Nie trwam dłużej niż promień w śpiewie światła. Ginę z podmuchem wiatru. To tylko chwila, lecz, święty Boże, jakże pełna Ciebie! Świat przemija, a ja mam wieczność w sercu.

Statystyki serwisu

Odwiedzin ogółem:
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj:359
mod_vvisit_counterWczoraj:560
mod_vvisit_counterTen tydzień:3303
mod_vvisit_counterPoprzedni tydzień:4273
mod_vvisit_counterTen miesiąc:11196
mod_vvisit_counterPoprzedni miesiąc:22194

Gości on-line: 13
Twoje IP: 54.225.57.89
,
Dziś jest: 18 Lis 2017

Nasz sponsor

Serwis naszej parafii działa na serwerach firmy Online
onlinesc.net


Główna Zmartwychwstanki Podsłuchane u sióstr PAPIESKIE DZIEŁO MISYJNE DZIECI